Joodse muziek

Joden en christenen hebben dezelfde wortels, maar gaan al eeuwenlang hun eigen weg. Ook muzikaal. Het psalmzingen is een vast onderdeel van zowel de joodse als christelijke cultuur en deze heeft bij beide een eigen ontwikkeling doorgemaakt. De liturgie zoals die in joodse tempels werd uitgevoerd is een van de belangrijkste bronnen voor de latere gezangen van de kerk van Rome. Het grootste deel van het gregoriaanse liedrepertoire is ook psalmtekst.

Het is niet bekend hoe de melodieën van de psalmen oorspronkelijk geklonken hebben, omdat er lange tijd geen notenschrift bestond. Europese klassieke muziek is afhankelijk van notenschrift. Dankzij het notenschrift is natuurlijk is muziek vereeuwigd. De Joodse manier van musiceren is anders. Het is van oorsprong veel meer improvisatorisch. Er is hebt een bepaalde modus, een steiger, waarop men zich vrij kan bewegen en de melodieën zijn in de loop der eeuwen mondeling overgeleverd, terwijl het gregoriaans onder paus Gregorius zijn definitieve vorm heeft gekregen.

Er wordt de laatste tijd aandacht aan muziek besteed. Hoe komt het dat wij sommige muziek als Joods ervaren? Is muziek altijd Joods als de componist Joods is? Of, andersom: als een niet-Joodse componist een Joods gebed op muziek zet (zoals het Kol Nidré van Max Bruch), is dát Joodse muziek? Wie meer wil weten kan hiervoor o.a. terecht op: https://joods.net/cursusinfo/joodsemuziek/

Deel dit artikel in je netwerk:Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *