Bomendag

Een wat vreemde naam wellicht. Wij kennen wel een ‘bomenplantdag’ maar een bomenfeest? Nee. Bomenfeest staat wel uitdrukkelijk op de Joodse kalender van alle feest- en gedenkdagen. Het heet Toe Bisjevat, dat is de 15e dag van de maand Sjevat. In onze kalender viel die dag dit jaar op 11 februari.

Bomenfeest is een en al dankbaarheid om bomen en hun vruchten en alles wat de aarde biedt aan eten en drinken. Voor al die vruchten en gaven afzonderlijk zijn zegenspreuken om de Allerhoogste te bedanken en te eren voor de wonderen van Zijn schepping. Het begin van een nieuw landbouwjaar wordt dan gevierd. Het is dus dankbaar genieten. Zegenspreuken kennen wij ook in de vorm van felicitaties, Nieuwjaarswensen, Kerstwensen en zo meer.

En er is meer aan de hand in de Joodse beleving. Het zeggen van zegenspreuken begeleidt alle dagen en alle handelingen en gebeurt in alle vieringen van sjabbat tot de Grote Feestdagen. De zegenspreuk geeft erkenning aan van de gave en geeft richting aan je dank. Zo wordt de juiste houding bepaald. Je waardeert Zijn gave en plaatst jezelf voor het aanschijn van God. Zo kunnen alle dagen en alle handelingen een godsdienstig religieus beleven worden. Joods leven en het geloofsleven worden hier door gedragen en het is bepalend voor alledag.

Wij bewaren dat gevoel ook wel. Een agenda gaat over alles wat je moet doen: werk, afspraken, plannen enzovoort. Maar de kalender, zoals verjaardagskalender, duidt op feest en samen vieren. Naast de vermelding van alle schoolvakanties staat er meestal ook de lijst van feest- en gedenkdagen.

En dat zijn er vele geworden. Ziekendag van de Zonnebloem, Werelddierendag in oktober, Dag van de Mensenrechten, enzovoort. Hetzelfde geldt voor de weken en maanden. Bidweek voor de Eenheid, Vredesweek, maand van het Boek, van de Spiritualiteit enzovoort.

Teveel van alles kan de waardering en intentie ondermijnen. Zo verzuchtte Rob Schouten columnist in Trouw: “…vergeet al die speciale dagen voor dit en voor dat. Trouwens morgen hebben we er liefst twee voor de prijs van één: het is zowel Landelijke Slechtzienden dag als Dag van het jodendom. Weg ermee”.
[1].
Goed… overdaad schaadt. Maar de traditie met haar zegenspreuken, feest- en gedenkdagen houdt ons wel op het spoor van waardering en verbondenheid met heden en verleden en verbondenheid met anderen en de Allerhoogste.
Frans Zwarts, lid Katholieke Raad voor Kerk en Jodendom, KRI
Foto: David Ben-Gurion, via Wikimedia Commons


  1. Trouw 16 januari 2017  ↩
Deel dit artikel in je netwerk:Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *